Tynk renowacyjny – działanie oraz sposób naprawy zawilgoconych ścian

18.06.2018 Chemia budowlana

Jeżeli na ścianie naszego budynku pojawiły się zawilgocenia, najlepszym sposobem na ich renowację będzie użycie tynku renowacyjnego, który dzięki swoim właściwościom znacznie ułatwi oraz przyspieszy remont ścian. Należy jednak pamiętać, że nie pomoże on w zwalczeniu wilgoci w domu i nie zastąpi dobrze zrobionej izolacji. W tym artykule przedstawimy przebieg prac naprawczych przy użyciu tynku renowacyjnego.

 

Powodem pojawiania się na ścianach wilgoci jest najczęściej izolacja pomiędzy ścianami a fundamentem. Jeżeli chodzi o nowe budownictwo jest to przeważnie wadliwie zamontowana izolacja, w starszym natomiast często okazuje się, że pozioma izolacja nigdy nie została wykonana. Często także na działce może okazać się, że poziom wód gruntowych może ulec zmianie, wówczas izolacja, która odpowiednio spełniała swoją rolę teraz będzie niewystarczająca aby zapobiec niekorzystnym działaniom wód.

 

Zawilgocenie murów powoduje pojawienie się soli, która w prawdzie w stanie suchym jest nieszkodliwa, natomiast gdy ulegnie rozpuszczeniu i zacznie przemieszczać się wraz z wodą ku powierzchni – może wtedy odparować. Podczas tego procesu następstwem będzie krystalizacja, przez co zwiększona zostaje objętość co niestety skutkuje mechanicznymi uszkodzeniami powłoki malarskiej i tynkarskiej.

 

Tynki renowacyjne – działanie

Jeżeli decydujemy się na odnowienie ściany, nie powinniśmy używać tradycyjnych tynków, ponieważ nie będą one skuteczne, a często mogą wręcz zaszkodzić i znacznie przyspieszyć niszczenie muru. Dlatego do tego typu prac stworzono tynk renowacyjny, którego właściwości pozwalają na wchłanianie wilgoci w murze i oddawanie jej do otoczenia pod postacią pary wodnej. Przy tym jednocześnie magazynuje on w sobie szkodliwe sole i nie pozwala na powstanie wykwitów na powierzchni. Pory, w których zbierają się sole, mają oczywiście swoją pojemność, która szacunkowo powinna wystarczyć na 20-30 lat. Jeżeli po upływie takiego okresu nie wykonamy odpowiedniej izolacji, a konieczne będzie dalsze osuszanie ściany, cały tynk trzeba będzie wymienić.

Kolejną bardzo ważną zaletą tynków renowacyjnych jest możliwość stosowania ich na mokrym murze, co pozwala na ułożenie warstw wykończeniowych jeszcze przed wyschnięciem ścian.

Pamiętajmy jednak, że tynki renowacyjne nie są niestety lekarstwem na zawilgocone ściany i nie mogą zastąpić one izolacji pionowej i poziomej. Pomagają natomiast w osuszaniu ścian po powodzi, krótkotrwałym zalaniu czy zawilgoceniu oraz pozwalają na naprawę tynków, wówczas gdy podłoże jest nadal wilgotne.

Równie ważną kwestią jest odpowiednia renowacja ściany, która nie może polegać jedynie na skuciu zniszczonego tynku oraz położenia nowego, będąc narażoną na działanie wilgoci. Zawsze najpierw należy usunąć przyczynę, która w większości wypadków oznacza wadliwą izolację poziomą lub jej brak. Dopiero później należy przystąpić do wykańczania ściany mając pewność, że efekt będzie długotrwały.

 

Skuteczność tynków renowacyjnych

Tynki renowacyjne są systemem złożonym z kilku różnych produktów, takich jak: obrzutka, tynk podkładowy wyrównawczy, tynk podkładowy magazynujący sole, właściwy tynk renowacyjny oraz szpachla wygładzająca. Przy czym skuteczność samych tynków renowacyjnych musi być zatwierdzona certyfikatem WTA.

 

Układanie tynku renowacyjnego

Jeżeli chodzi o mury, pamiętajmy, że są one z reguły zawilgocone bardziej, niż widać to na zewnątrz. Dlatego też – stary, zniszczony i zasolony tynk powinno się skuć do wysokości około 80cm powyżej widocznej linii zasolenia lub zawilgocenia. Jeżeli chodzi o skorodowaną zaprawę ze spoin, należy ją usunąć na głębokości około 2cm. Jeżeli natomiast na murze zauważymy grzyby lub pleśń, należy wykonać impregnację biobójczą, a spoiny wypełnić na nowo podkładowym tynkiem wyrównawczym.

Następnym krokiem będzie wykonanie warstwy szczepnej z obrzutki, której zadaniem będzie zapewnienie dobrej przyczepności dla kolejnych warstw. Nakładana obrzutka występuje w postaci półkryjącego szprycu, a powierzchnia, którą można nią pokryć wynosi maksimum 50% powierzchni reperowanej ściany. Wszelkie inne prace można wykonać dopiero po stwardnieniu obrzutki, gdzie czas ten wynosi minimum 24 godziny.

 

Warstwa podkładowa

Tynk renowacyjny powinien być nakładany na równą ścianę, dlatego najpierw powinno się wykonać warstwę tynku podkładowego wyrównawczego, a następnie zadbać o szorstkość powierzchni. Jeżeli natomiast ściana ma średni lub wysoki poziom zasolenia, niezbędne będzie nałożenie warstwy podkładowej. Bezpośrednio po jej wykonaniu, należy powierzchnię przeciągnąć twardą szczotką bądź pacą zębatą, w celu polepszenia przyczepności właściwości tynku renowacyjnego.

 

Warstwa tynku

Grubość warstw zarówno tynku podkładowego jak i renowacyjnego nie może łącznie przekraczać 4cm. W jednym zabiegu nie wolno nakładać warstwy o grubości większej niż 2-2,5 cm. Każda kolejna warstwa natomiast powinna być nakładana dopiero po wyschnięciu poprzedniej, gdzie średnia szybkość wysychania wynosi 1mm grubości na dobę.

Znajdź nas

Allegro Facebook